Hidrolati (cvetne vode, biljne vodice, cvetni destilati, floralna voda i sl.) se dobijaju u istom postupku u kojem se dobijaju i etarska ulja – u procesu destilacije biljnog materijala (najčešće vodenom parom). Najgrublje rečeno, para koja se oslobađa u procesu destilacije – hladi se i kondenzuje. Taj kondenzovani materijal čine hidrolat i etarsko ulje, koje najčešće (ne uvek) „pliva“ na površini hidrolata. Zahvaljujući činjenici da se etarska ulja ne rastvaraju u vodi, daljim postupkom dolazi do odvajanja etarskog ulja i hidrolata
Hidrolati su blagi, neškodljivi, ne izazivaju iritacije, mogu se koristiti nerazblaženi. Čestu upotrebu nalaze u tonicima za lice, kremama, mistovima (koji su sve popularniji), ali se koriste i u tradicionalnoj istočnjačkoj kuhinji
Šta mislite, koji hidrolat se koristi za pripremu baklave?
Hidrolat ruže